06A. cream ale – bjcp 2008 pl – piwo.org normal fasting blood sugar in pregnancy

Aroma: Faint malt notes. A sweet, corn-like aroma and low levels of DMS are commonly found. Hop aroma low to none. Any variety of hops may be used, but neither hops nor malt dominate. Faint esters may be present in some examples, but are not required. No diacetyl.

Flavor: Low to medium-low hop bitterness. Low to moderate maltiness and sweetness, varying with gravity and attenuation. Usually well attenuated. Neither malt nor hops prevail in the taste. A low to moderate corny flavor from corn adjuncts is commonly found, as is some DMS. Finish can vary from somewhat dry to faintly sweet from the corn, malt, and sugar. Faint fruity esters are optional. No diacetyl.

Mouthfeel: Generally light and crisp, although body can reach medium. Smooth mouthfeel with medium to high attenuation; higher attenuation levels can lend a ?thirst quenching?


finish. High carbonation. Higher gravity examples may exhibit a slight alcohol warmth.

Comments: Classic American (i.e., pre-prohibition) Cream Ales were slightly stronger, hoppier (including some dry hopping) and more bitter (25-30+ IBUs). These versions should be entered in the specialty/experimental category. Most commercial examples are in the 1.050?1.053 OG range, and bitterness rarely rises above 20 IBUs.

History: An ale version of the American lager style. Produced by ale brewers to compete with lager brewers in the Northeast and Mid-Atlantic States. Originally known as sparkling or present use ales, lager strains were (and sometimes still are) used by some brewers, but were not historically mixed with ale strains. Many examples are kräusened to achieve carbonation. Cold conditioning isn?t traditional, although modern brewers sometimes use it.

Ingredients: American ingredients most commonly used. A grain bill of six-row malt, or a combination of six-row and North American two-row, is common. Adjuncts can include up to 20% flaked maize in the mash, and up to 20% glucose or other sugars in the boil. Soft water preferred. Any variety of hops can be used for bittering and finishing.

Aromat: Lekkie nuty slodowe. Slodki, kukurydziany zapach I niskie poziomy DMS. Aromat chmielowy niski lub zaden. Moze byc uzyty dowolny rodzaj chmieli, lecz ani chmiel ani slod nie dominuje. Slabe estery maga byc obecne w niektorych przypadkach, ale nie sa wymagane. Brak biacetylu.

Posmak: Niska lub sredio-niska goryczkowosc chmielowa. Niska do sredniej slodowosc I slodkosc, w zaleznosci od gestosci I rozcienczenia alkocholowego. Czesto dobrze rozcienczony alkoholem. Zarowno slody jak I chmiele nie dominuja w smaku. Czesto mozna znalezc niski lub sredni posmak kukurydzy pochodzacy z dodatkow kukurydzianych, a takze nieco DMS. Koncowka moze byc nieco sucha lub lekko slodka, pochadzaca z kukurydzy, slodow lub cukru. Lekkie estery owocowe sa mozliwe. Brak biacylu.

Paleta: Ogolnie lekka I swieza, chociaz cialo piwa moze dojsc do poziomu sredniego. Gladka paleta ze srednia do wysokiego rozcienczenia alkocholowego; wyzsze poziomy rozcienczenia moga dac koncowke ?gaszenia spragnienia?. Wysokie nagazowanie. Przyklady wyzszej gestosci moga okazac cieplosc alkoholowa.

Uwagi: Klasyczne amerykanskie Cream Ales (t.j. z czasow przed prohibicja), byly nieco mocniejsze, bardziej chmielone (w tym tez chmielenie na sucho), I bardziej goryczkowe (25-30+ IBU). Te wersje powinny wejsc w kategorie ?specjalistyczne/eksperymentalne piwa?. Wiekszosc dzisiejszych przykladow komercyjnych sa w granicach 1.050-1.053 OG I goryczkowosc rzadko przekracza 20 IBU.

Historia: Jest to wersja amerykanskiego lagera zrobiona z drozdzami gornej fermentacji. Produkowane przez browary piw gornej fermentacji w kompetycji z browarami lagerow ze stanow polnocno-wschodich I ze stanami z rejonu srodkowo-atlantyckiego. Kiedys nazywane ?piwem musujacym?, obecnie ?ale?, czasami uzywa sie do niego drozdzy lagera, chociasz historycznie nie krzyzowano tych dwoch rodzaji drozdzy. Czasami uzywa sie sposobu krausen w celu nagazowania piwa. Lezakowanie na zimno nie bylo uzywane historycznie, chociaz dzisiejsze browarnie czASAMI uzywaja tego sposobu.

Skladniki: Najczesciej uzywane sa skladniki amerykanskie, takie jak slod 6-rzedowy, lub kombinacja 6- I 2- rzedowego slodu amerykanskiego. Dodatki moga zawierac do ok. 20% glukozy lub innych cukrow podczas gotowania. Miekka woda jest preferowana. Dowolne rodzaje chmieli moga byc uzyte podczas chmielowania goryczkowego I konczacego.

Przyklady komercjalne: Genesee Cream Ale, Little Kings Cream Ale (Hudepohl), Anderson Valley Summer Solstice Cerveza Crema, Sleeman Cream Ale, New Glarus Spotted Cow, Wisconsin Brewing Whitetail Cream Ale. Edytowane 28 Listopad 2008 przez scooby_brew

Aromat: Ulotne nuty słodowe. Słodki, kukurydziany zapach i niski poziom DMS. Aromat chmielowy delikatny lub żaden. Może być użyta dowolna odmiana chmielu, lecz ani chmiel ani słód nie dominuje. Słabe estry maga występować w niektórych przypadkach, ale nie są wymagane. Brak dwuacetylu.

Wygląd: Kolor jasny słomkowy do umiarkowanego złotego, zwykle jaśniejszy. Niska do średnia piana, ze średnim do mocnym nagazowaniem. Piana nie musi utrzymywać się dobrze ze względu na duże dodatki surowców niesłodowanych. Doskonała perlista czystość.

Smak: Słaba lub średnio słaba goryczka chmielowa. Niska do średnia słodowa słodkość, w zależności od gęstości początkowej i odfermentowania. Przeważnie mocno odfermentowane. Zarówno słody jak i chmiele nie dominują w smaku. Często można wyczuć niski lub średni posmak kukurydzy pochodzący z dodatków kukurydzy, a także nieco DMS. Finisz może być różny od nieco wytrawnego do lekko słodkiego. Lekkie estry owocowe są dopuszczalne. Brak dwuacetylu.

Tekstura: Ogólnie lekkie i rześkie, chociaż treściwość piwa możne dojść do poziomu średniego. Gładka tekstura ze średnim do wysokim odfermentowaniem; mocniejsze odfermentowanie może nadać finisz gaszący pragnienie. Wysokie nagazowanie. Wersje uwarzone do wyższych gęstości początkowych mogą nadać wrażenia rozgrzania alkoholowego.

Komentarz: Klasyczne amerykańskie Cream Ales (t.j. z czasów przed prohibicją), były nieco mocniejsze, bardziej chmielone (w tym tez chmielone na zimno), oraz bardziej goryczkowe (25-30+ IBU). Te wersje powinny wejść w kategorie ?specjalistyczne/eksperymentalne piwa?. Większość dzisiejszych przykładów komercyjnych są w granicach 1.050-1.053 OG i goryczką rzadko przekraczającą 20 IBU.

Historia: Jest to wersja amerykańskiego lagera zrobiona z użyciem drożdży górnej fermentacji. Produkowane przez browary piw górnej fermentacji by konkurować z browarami lagerów ze stanów północno-wschodnich i z rejonu środkowo-atlantyckiego. Kiedyś nazywane ?piwem musującym?, obecnie ?ale?, czasami używa się do niego drożdży dolnej fermentacji, chociaż historycznie nie krzyżowano tych dwóch odmian drożdży. Czasami używa sie sposobu krausen w celu nagazowania piwa. Kondycjonowanie na zimno nie było używane historycznie, chociaż dzisiejsze browary czasami używają tej metody.

Skladniki: Najczęściej używane sa składniki amerykańskie, takie jak słód 6-rzędowy, lub kombinacja 6- I 2- rzędowego słodu amerykańskiego. Dodatki mogą zawierać do ok. 20% glukozy lub innych cukrów podczas gotowania. Miękka woda jest preferowana. Dowolne rodzaje chmieli mogą być użyte podczas chmielenia na goryczkę i kończącego.