13. Ropień płuca – rekomendacje do stosowania antybiotyków, diagnostyki i terapii zakażeń bronchoscopy with bal

Diagnostyka mikrobiologiczna: nie jest zalecane rutynowe pobieranie jako materiału na badanie mikrobiologiczne plwociny lub popłuczyn oskrzelowych: bakterie beztlenowe są bardzo rzadko hodowane a materiał jest zanieczyszczony florą bakteryjną jamy ustnej; materiał na badanie mikrobiologiczne może być pobierany jedynie jako aspiracja przeztchawicza, biopsja przezklatkowa lub BAL ilościowy [2]

Znaczenie bronchoskopii w pierwotnym ropniu płuca [3]: na próbie 52 pacjentów z diagnozą ropnia płuca była wykonana bronchoskopia. U 19 pacjentów (36,5%) stwierdzono raka płuca; następujące odchylenia najsilniej wskazywały na obecność ropnia bez zmian nowotworowych: czynniki ryzyka do zachłyśniecia, bardziej zaznaczone ostre objawy ogólne w tym gorączka, wyższa leukocytoza (14,2 vs 10,9 x 10 3 /mm 3), w rtg zdecydowanie większy naciek zapalny dookoła jamy ropnia


p anel PNEUMO-TOTAL 18 – identyfikacja 12 wirusów i 6 bakterii: grypa A, grypa B, RSVA, RSVB, Coronavirus OC43/HKU1, Coronavirus 229E/NL63, Rhinowirus, AdV, MpV, paragrypa 1, paragrypa 2, paragrypa 3, Mycoplasma pneumoniae, Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Chlamydophila pneumoniae, Legionella pneumophila, Bordetella pertussis – test jakościowy multiplex PCR z rozdziałem w wysokiej rozdzielczości

kalendarza szczepień na rok 2102 tj. szczepienie zalecane przez Ministerstwo Zdrowia, niefinansowane z budżetu państwa oraz wg wytycznych European Respiratory Society i European Society for Clinical Microbiology and Infectious Diseases z 2011 roku.

Pneumo 23: producent Sanofi-Pasteur, cena ok. 70 zł ; dawkowanie 1 dawka 0,5 mln podana podskórnie lub domięśniowo; ponowne podanie szczepionki powinno być rozważone u osób z aspelnią (anatomiczna lub czynnościową), marskością wątroby, przewlekłą niewydolnością nerek lub zespołem nerczycowym, zakażeniem HIV, innymi niedoborami odporności, anemią sierpowatą; druga dawka podawana jest po 5 latach u osób, u których 1 dawka była podana powyżej 10 roku życia i i po 3 latach u osób poniżej 10 roku życia

Prątek gruźlicy przenoszony jest drogą oddechową (powietrzną) tzn . drobnoustrój porusza się wraz z ruchami powietrza i istnieje możliwość zakażenia na większą odległość niż w trakcie kontaktu twarzą w twarz z osobą chorą , nie mniej ryzyko zakażenia znacząco spada wraz z odległością od chorego [1]

Ryzyko zakażenia jest zależne od czynników osoby chorej na gruźlicę oraz od bliskości i czasu trwania kontaktu; największe ryzyko zakażenia występuje gdy u osoby chorej stwierdzana jest postać krtaniowa lub płucna z wytworzeniem jamy oraz gdy u osoby chorej prątki stwierdzane są w preparacie mikroskopowym materiału pobranego z dróg oddechowych [3,4]; dla porównania ryzyko zakażenia osób pozostających w kontakcie domowym z osobą chorą, u której preparat bezpośredni jest dodatni wynosi ok. 45% a w przypadku gdy preparat jest ujemny a dodatnia jedynie hodowli spada do ok. 12-15% [5]

Postać latentna czyli utajone zakażenie jest definiowane jako domniemane zakażenie przez kompleks Mycobaterium tuberculosis, które można rozpoznać na podstawie dodatniego wyniku próby tuberkulinowej (w populacji nieszczepionej BCG) i/lub test IGRA, równocześnie nie stwierdza się objawów klinicznych i radiologicznych gruźlicy [12,13,14]

W jednym badaniu na próbie ok. 13000 młodych dorosłych, u których stwierdzono zakażenie prątkiem gruźlicy progresja w formę aktywną gruźlicy wystąpiła w 10,4% przypadków, w tym w 54% przypadków w ciągu 1 roku i w 78% przypadków w ciągu 2 pierwszych lat od zakażenia [17]

Osoby, które spędziły mniej czasu, niż określone powyżej, z osobą chorą na gruźlicę dróg oddechowych (np. osoby często odwiedzające), ale a u których stwierdzane są czynniki ryzyka do przejścia formy latentej w aktywną postać gruźlicy, w szczególności dzieci 5 roku życia i osoby z niedoborami odporności

Chory na gruźlicę płuc z dodatnim wynikiem bakterioskopii, czyli z dodatnim rozmazem plwociny lub popłuczyn oskrzelowo-pęcherzykowych (BAL), stanowi źródło zakażenia od chwili pojawienia się kaszlu; zakaźność jest większa, gdy w badaniu radiologicznym stwierdza się jamę w płucu; jeżeli chory nie kaszle, to według ekspertów można uznać, że był zakaźny przez 3 miesiące przed wykryciem gruźlicy.

Chorych na gruźlicę płuc wywołaną przez prątki wrażliwe na leki przestaje się uważać za zakaźnych po co najmniej 2 tygodniach od rozpoczęcia standardowego leczenia, jeśli nastąpiła poprawa kliniczna i nie podejrzewa się gruźlicy wielolekoopornej (multidrug-resistant tuberculosis – MDR-TB); w przypadku oporności na leki okres zakaźności jest dłuższy.