Department of otolaryngology medical university of warsaw – gallery colonoscopy deaths per year

Osteoma is reported in as many as 3% of computed tomography’s of the head and sinuses. These are benign tumors, built from bone, the most common in the frontal and ethmoid sinuses. Most of them are not growing, does not cause discomfort, does not require treatmen, only observation. Fast growing osteomas, blocking the ostium, causing headaches and other distressing symptoms, should be removed.

Selection of the type of surgery depends on the location and size of the tumo. Traditionally, the frontal sinus osteomas were treated with so-called open accesses, requiring cutting of the scalp and face. Today in the Department of Otolaryngology, Medical University of Warsaw, in some cases, the endoscopic surgery, allows removal of the tumor through the nasal cavity. These operations are carried out under general anesthesia.


Possible, but fortunately rare complication of this type of operation, is damage of orbital structures, leakage of cerebrospinal fluid and bleeding from the nose. For external access a late complication may be a scar, sensory disturbances and deformation of the forehead.

Regardless of the type of operation, the first day after surgery, the patient wears the dressing (so-called tamponade) to the nose. In external access it is sometimes necessary to keep the drains to rinse the sinus, and the sutures of the skin are removed seven days after surgery. Care and recommendations after endoscopic surgery are almost identical to the endoscopic sinus surgery, but visits are more frequent.

Paranasal sinuses inverted papilloma is a benign tumor, occurring most commonly in the maxillary sinus. The tumor grows almost exclusively within the paranasal sinuses and nasal cavity, and does not give metastases, but malignant transformation can occur. This means that in its region can develop squamous cell carcinoma, which is a malignant tumor. The most common symptoms associated with growth of the tumor is, growing unilateral nasal obstruction, muco – purulent leakage form nasal cavity.

The treatment is surgical removal of the tumor. Choice of access (a method of removing tumor) depends on the size, the location of lesions. Traditionally, these tumors were treated with external access, requiring facial cuts or cuts in the oral vestibule (without cutting the skin of the face). Currently more often intranasal accesses are used, (removal of the tumor through the nasal cavity) under the control of a microscope, or (more often) the endoscope. Operations are performed under general anesthesia and after the surgery is necessary to establish the dressing to the nasal cavity (called tamponade) for 1 to 2 days.

Further post-operative care depends on the surgical approach. In some cases, at different times after the operation, there is a regrowth of the tumor, which is why you should apply for regular check-ups to follow the progress of the healing and early detect of possible recurrence. This observation typically takes up to two years after the operation, and only if, after this time is no evidence of recurrence, the treatment can be considered completed.

W dniach 20-21 listopada 2013 zespół Katedry i Kliniki Otolaryngologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego zorganizował XIV Międzynarodowy Kurs Mikrochirurgii Ucha Środkowego. Spotkaniu przewodniczył Kierownik Kliniki Profesor Kazimierz Niemczyk. W kursie wzięli udział lekarze specjaliści otorynolaryngolodzy z Polski, Kazachstanu oraz z Rosji. Tematyka szkolenia obejmowała zagadnienie implantologii w otologii. Zajęcia obejmowały część teoretyczną oraz praktyczną, która miała miejsce w Centrum Edukacji Medycznej „CEMED” w Warszawie.

W pierwszym dniu kursu uczestnicy mogli oglądać prezentacje filmów nagranych podczas operacji wszczepienia implantu ślimakowego, stapedektomii i dekompresji nerwu twarzowego – identyfikacja nerwu twarzowego jako kluczowy element operacji otologicznych. Filmy zostały wybrane z bogatego materiału Kliniki, a w trakcie ich prezentacji zostały omówione krok po kroku poszczególne etapy zabiegów. W ramach ćwiczeń praktycznych otorynolaryngolodzy mogli samodzielnie wykonać wszczepienie implantu typu BAHA pod nadzorem dr Wojciecha Gawęckiego oraz specjalistów z firmy „Medicus”, a także implantu ślimakowego na specjalnie przygotowanych preparatach szkoleniowych pod nadzorem dr Emilii Karchier.

W drugim dniu spotkania miało miejsce „ live-surgery”, czyli transmisja zabiegów przeprowadzanych na bloku operacyjnym. Pan Profesor Kazimierz Niemczyk zaprezentował procedurę stapedektomii, a dr Robert Bartoszewicz implantację ślimakową oraz tympanoplastykę typu zamkniętego. Podczas transmisji z bloku operacyjnego dr Emilia Karchier oraz dr Jacek Sokołowski na bieżąco wyjaśniali i komentowali stosowaną technikę operacyjną

Część teoretyczną uświetnił swoją obecnością Profesor Andrzej Marchel – Kierownik Katedry i Kliniki Neurochirurgii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Pan Profesor zaprezentował interesujący wykład dotyczący stosowanej techniki operacyjnej podczas wszczepiania implantu pniowego. Pan Profesor Kazimierz Niemczyk podsumował procedurę implantacji ślimakowej oraz możliwości wystąpienia wczesnych, jak i późnych powikłań. Odmienności anatomiczne kości skroniowej łącznie z licznymi rycinami przedstawił Pan Profesor Jarosław Wysocki. Przegląd aparatów wszczepialnych do ucha środkowego przybliżył Pan Docent Krzysztof Morawski, a o implantach zakotwiczonych w kości opowiedział dr Wojciech Gawęcki. Interesujący wykład dotyczący wyników po operacjach wszczepienia implantu pniowego w pacjentów z neurofibromatozą typu 2 w Klinice Otolaryngologii i Neurochirurgii WUM oraz porównanie ich z wynikami ogólnoświatowymi przedstawiła dr Lidia Mikołajewska.

Doskonalenie swoich umiejętności praktycznych, jak i poszerzanie wiedzy na temat niedosłuchu oraz głuchoty, które dotyczą coraz to większej ilości pacjentów, jest niezbędne w codziennej praktyce otorynolaryngologicznej. Dzielenie się swoją wiedzą i umiejętnościami przynosi zespołowi Kliniki Otolaryngologii WUM olbrzymią satysfakcję, co motywuje go do organizowania kolejnych kursów.